روش عبادت رابايد از قرآن و عترت آموخت.
1- آگاهانه= رسول خدا(ص) فرموده: از نماز آن قسمتي مورد قبول است كه انسان بر اساس تعقل و آگاهانه بخواند. نماز آگاهانه آن است كه انسان بداند چه مي كند چه ميگويد باكه صحبت مي كند. حضور قلب و توجه به خدا داشته باشد
2- عاشقانه باشد= آنگونه كه بيماري از غذاي لذيذ لذت نمي برد عبادت كننده بي شوق هم لذتي از پرستش نمي برد. عبادت بايد همراه محبت و عشق و نشاط و لذت باشد. نه همراه كسالت و بيحالي و افسرده دلي.
3- خالصانه باشد= گوهر خلوص به عبادتها ارزش و اعتبار ميبخشد و عبادتي كه خالص براي خدا نباشد وريا و نفاق و شهرت طلبي در آن باشد فاقد ارزش است و نزد خداوند هم با ارزش نيست.
4- خاشعانه= خشوع: آن توجه قلبي به پروردگار و داشتن حالتي است كه مناسب با عضمت خداوند است. پرستش خدا بايد همراه با قلبي سرشار از احساس و عظمت خداوند و كوچكي و نياز در مقابل خدا باشد. نماز گزار چنان عبادت كند كه گويا خدا را ميبيند.